FİKİR YAZILARI

DAVALARI İYİ OLDUKLARINA İNANANLAR ÖLDÜRÜR

Gerçek anlamda iddiaları, idealleri ve inançları olanları; ne küreselciler ne de küreyiciler kazıyabilir. İnançlarının peşinde gitmesini beceremeyenler gerçekte inançsız olduklarından operasyonlar ancak onların üzerinde yapılabilir. Kaybetmek yalnızca inançsızların ve iddiasızların karşılaştıkları bir akıbettir. Küllerinden doğmayı göze alamayanların ideallerden bahsetmek gibi bir hakkı yoktur!

Gelecekle randevusu olanlar bugünün dayatmalarına yüz vermezler. Değerlerle yoğrulmuş insanların değer satmak ya da değer satın almak gibi bir arzuları olmaz. Bunu mazisini pazarlamaktan başka marifeti olmayanların anlamaları imkânsızdır. Rahat yaşamaya alışmış, hiçbir ilke ve dizgin tanımayan zevkçilik ideolojisinin unsurları için hayat bir alış verişten ibarettir. Ne kadar zevk verirsen o kadar alırsın!

Güne tutunmak, günü yaşamak, günün adamı olmak, günü yemek onların davranış biçimidir. Onlar asla bir gün, günün de döneceğinin hesabını yapmazlar. Bir gün ansızın gün döndüğünde de onlar günden de daha hızlı bir dönüş yaparlar. O öyle bir dönüştür ki, bu dönüşleriyle yalnız kendilerinin değil karşılarındakilerin de başını döndürürler.
Bunun nedenleri vardır: Kaybedecekleri çok şeyleri vardır ve onlar için kaybetmemek her şeydir. Ruhun, canın, anlamın ve yaşamın ta kendisidir. Her şeylerini mevcut statülerine, makamlarına ve sahip olduklarına borçlu olanlar, onları kaybetmemek için her türlü zilleti sineye çekerler. Yenilgileri zafere dönüştürmek gibi bir kültürleri gelişmemiştir. Yenilgileri zafere dönüştürmesini bilmedikleri için de kendilerini yenilgiden koruyacak efendilere ihtiyaç duyarlar. Efendinin yerli ya da yabancı, Müslüman ya da Hıristiyan olması hiç fark etmez. Yeter ki çıkarlarını koruyacak birisi olsun. Himaye talep eden, mandacılık arzusu gösteren, emre amade bir kimlik böyle bir iklimin ürünüdür.
Gerçek idealistler sıradanların çıkarları için tapındıkları değerleri parazitlerin suratına çarpmakla yetinmez aynı zamanda onları çamura bulayarak tehlikeli parıltılarını da yok ederler. Böyle bir tavır; her şeyini davasına vermesine karşın karşılığında hiçbir şey talep etmeyen idealist tavrıdır. Bu insanlar, bazı değerlerin bedelinin olmadığına inanmışlardır. Bu tür tavırlar kapitalist ve popüler fahişeliğin girdabına düşmüş olanlar tarafından hem yadırganır hem de anlamsız bulunur.

Anlam ve değer peşinde ömür heba edenlerin yenilgileri hep zaman karşısında olmuştur. Davaları iyi olduklarına inananlar öldürür. İyi olduğuna inananlar kendilerini yenilemezler ve sürekli tekrara düşerler. Bu anlamda sürekli değişen, dönüşen ve ilerleyen dünyayı yeniden yorumlamayı ve icat etmeyi beceremezler. Gerçeklerin dışında kalanlar gereklerin dişlileri arasında ezilirler.
Bir zamanlar, ideallerin enerji santrali olan yapıların bugün metruk hale gelmesi bu yüzdendir. İdeallerin içlerinin boşalması, moral kaynağı çatıların yavaş yavaş çökmeye terk edilmesi ve bir zamanlar milli olan davaların dillendirildiği kürsülere kargaların yuva yapması da bu yüzdendir.

Özcan Yeniçeri
08.08.2006, Yeniçağ Gazetesi

GERİ