FİKİR YAZILARI

HAREKET VAZGEÇİLMEZLERİNE SAYGI GÖSTERMELİDİR

Bir davanın fiziki emektarları, çilekeş düşünürleri, idealleri yüzünden yıllarca itilip/kakılmış olan bürokratları hatta bu yüzden katledilen mensupları ve sakat kalmış olan gazileri onların vazgeçilmezleridir. Yönetimler iriliğini, diriliğini, meşruiyetini, saygısını ve gücünü bu vazgeçilmezlerinden alır. Vazgeçilmezlerine vefa göstermeyen bir hareket sırf bu neden yüzünden vazgeçilir hale gelir.

Vazgeçilmezlerini bu günkü yönetimlerini sürdürmek için tehlikeli sayarak yok sayan yöneticiler gerçekte kendilerini bir süre sonra vazgeçilir kılacak olan yolu açmış olurlar.

Yıkmak kolaydır, yok etmek de. İtelemek, ötelemek ve örselemek için estetiğe ve zarafete ihtiyaç duyulmaz. Zayıflatmak için ayırmak, yıkmak için de kökleri temele bağlayan bağları koparmak yeterlidir. Çoğu zaman birleştirmek, bütünleştirmek ve birlik haline getirmek devasa gayretler gerektirdiği halde; bozmak, bölmek ve ayırmak için bir avuç yem yeterli olur. Önüne atılan bir avuç yem yalnız kuşları değil bir davanın mensuplarını da birbirine düşürebilir.

Birbirine düşürmenin onca kolaylığına, bölmenin onca basitliğine karşın birleştirmek ve bir hedefe yöneltmek o derece zordur. Hem fizikte hem de siyasette bozmak ve yıkmak en kolay yapılan bir iştir. Büyük bir organizasyonu, birkaç iftira, dedikodu, entrika ve münafıklık dağıtmaya yeterli gelebilmektedir. Aşırı kuşkucu liderler, kendine güveni olmayan yönetimler ve zayıf örgütsel yapılar yıkım amaçlı yönlendirme faaliyetlerine karşı sigortasızdırlar.

Siyasi ve sosyal hareketleri sloganlar, ritüeller, gösteriler ve eylemlerden ziyade hedeflerinin isabeti ve değerlerinin yüceliği bir arada tutar. Bir hareket kendisini, diğerlerinden farklı ve başka kılan vazgeçilmezleri ile ancak mensupları için bir cazibe merkezi oluşturabilir. Hareketlerin mensupları tarafından meşru ve savunulabilir olarak nitelenebilmesi için ahlaki, insani, maddi, milli ve manevi hedefleriyle birlikte bu hedefler için ömrünü vakfetmiş olan vazgeçilmezlerinin de olması gerekir. Değerleri hem var eden hem de onlarla var olan çilekeş dava sahiplerinin gördüğü saygı o hareketin mensuplarının nezdinde meşruiyetin de ölçüsüdür.

Bir davanın fiziki emektarları, çilekeş düşünürleri, idealleri yüzünden yıllarca itilip/kakılmış olan bürokratları hatta bu yüzden katledilen mensupları ve sakat kalmış olan gazileri onların vazgeçilmezleridir. Yönetimler iriliğini, diriliğini, meşruiyetini, saygısını ve gücünü bu vazgeçilmezlerinden alır. Vazgeçilmezlerine vefa göstermeyen bir hareket sırf bu neden yüzünden vazgeçilir hale gelir.

Vazgeçilmezlerini bu günkü yönetimlerini sürdürmek için tehlikeli sayarak yok sayan yöneticiler gerçekte kendilerini bir süre sonra vazgeçilir kılacak olan yolu açmış olurlar.

Yönetimlere çöreklenmiş bürokratik elit bulundukları statüleri kaybetmek korkusuyla en küçük eleştiriye dahi tahammül etmezler. Bu tür yönetimler itirazı ihanetle, hataları söyleyenleri bozgunculukla, gündem dışı kalmak yerine gündem oluşturmayı önerenleri radikallikle, olayların arkasın takılıp sağa sola savrulma yerine olayların önünde gidilmesi ikazını yapanları kötü niyetlilikle suçlamaktadırlar. Yıllardır mensubu olduğu hareketin zaferi için fedayı can, hebayı ömür eden bir idealist bir hamlede kurumda yer bulmuş herhangi bir çıkar gurubu tarafından dışlanabilmektedir.

Kırk yılda kazanılan bir değerinden kırk dakikada vazgeçebilen hareketlerin bırakın vaz geçilmezinin olmasını geleceği olamaz! At gitsin it gitsin "kalan sağlar bizimdir" yöntemi vazgeçilmez üreten bir yöntem değildir. Akvaryumdaki tatlı su ile beslenen nesiller Okyanuslarda vahşi devlerle mücadele ederek, ateşin çemberinden geçerek bu günlere gelenlere saygısının olmadığı yerde herkesten vaz geçilebilir. Herkesin vaz geçilir olduğu bir yerde de bir gün kendisinden de vazgeçileceğini bilenler şevk ve heyecanını hareketin emrine vermek için kendinde güç bulamaz. İnsanları böyle bir kuruluşta dava ve ideal birliği değil çıkar birliği bir araya getirir. Çıkarın sürdürebilir olduğu sürece birliktelik devam eder. Meydana gelen ilk yenilgiden sonra da çıkarları bozulanlar derhal hareketi terk ederler.

İdeal birlikteliği yapmış olanların aksine çıkar birliği yapanların sarsılmaz inançlarından, değişmez değerlerinden söz edilemez. Onlar için hiç kimse ve hiçbir değer vaz geçilmez değildir. Çıkarlarını büyük ölçüde mevcut statükonun devamına bağlayan menfaat odakları için esas olan ilke, ülkü ve erdem değil başarıdır. Çıkar odakları bu yüzden hem doğruyu hem de yanlışı alkışlamakta, olanların olması lazım gelen olduğunu riyakâr bir biçimde ortaya koymakta, yukarıdakilerin her şeyi bildiğini her yana yaymakta bir beis görmezler.

Herhangi bir hareket; dün ile bugününü, analiz ile sentezi, itiraz ile itaati, muhalefet ile sadakati, hedef ile değeri, parça ile bütünü bir araya getirip hedefe yönelterek çilekeşlerini vaz geçilmez kıldığında başarı kendiliğinden gelir. Ayırıcı, buyurucu, suçlayıcı, vaz geçici ve itici tavırlar kurumların gönül gücünü yok etmekle kalmaz kurumların felaketine de neden olurlar.


Bir hareket değer(li)lerinden vaz geçtiğinde iddialarından ve ideallerinden de vazgeçmiş olur. Dünkü değer(li)lerini bugün vaz geçilir kılanlar gerçekte kendilerini vaz geçilir kılmış olurlar.

Özcan Yeniçeri, Yeniçağ Gazetesi

GERİ